اولین وبلاگ علمی تخصصی مربیگری و روانشناسی فوتبال در ایران

با مدیریت احد عباسی

خداحافظی در هوای ابری نیوکمپ؛ "پپ" قضاوت را به تاریخ سپرد


"پپ" در سال 2008 جانشین فرانک ریکارد هلندی به عنوان سرمربی بارسا معرفی شد و دوران مربی‌گری وی با خروج ستارگانی مانند رونالدینیو، دکو، زامبروتا، ادمیلسون و .. همراه بود. 



گواردیولا که خود فرزند لامسیا به شمار می‌رود سیاست بارسا را بیش از پیش بر پرورش استعدادهای جوان و حضور آن‌ها در تیم اصلی کاتالان‌ها بنا نهاد و ستارگانی مانند جفرن، بویان کرکیچ، پدرو رودریگز، تیاگو و ... را وارد نیوکمپ کرد.

پپ در مدت حضور 4 ساله خود در بارسا از 16 جام ممکن 13 قهرمانی را برای بارسا به ارمغان آورد و توانست این تیم اسپانیایی را به عنوان برترین تیم فوتبال جهان معرفی کند.

او با شعار "تیکی تاکا"آمد و با ارائه فوتبالی چشم‌نواز و به‌دور از حاشیه با حضور ستارگانی مانند، مسی، ژاوی، اینیستا، پویول، بوسکتس و ... باعث نفوذ آبی‌و اناری‌ها در قلب‌ها شد.

گواردیولا در اولین فصل حضورش به عنوان مربی اولین سه‌گانه خود را فتح کرد و موفق شد قهرمانی لالیگا، کوپا دل‌ری و لیگ قهرمانان اروپا را از آن خود کند و به عنوان جوان‌ترین مربی فاتح لیگ قهرمانان معرفی شد.

پس از آن باز هم پپ، دو بار دیگر قهرمانی لالیگا را به دست آورد و سه سال پی‌درپی (2009، 2010 و 2011 )سوپر جام اسپانیا را از آن خود کرد.

هافبک خلاق سال های نه چندان دور بارسا در سال 2011 روی نیمکت کاتالان ها شگفتی ساز و در یک سال 11 جام قهرمانی را به کارنامه افتخاراتش اضافه کرد.

بارسا با هدایت این مربی دومین عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان را در سال 2011 با شکست منچستریونایتد به دست آورد و سوپر جام اروپا را نیز در سال‌های 2009 و 2011 فتح کرد.

گواردیولا در 2 جام باشگاهی جهان نیز 2 قهرمانی در سال‌های 2009 و 2011 کسب کرد تا تمامی رکوردها را بشکند و هواداران کاتالان‌ را در مدت 4 سال حضورش از قهرمانی سیرآب کند.

*دوران بازیگری

جوزپه گواردیولا در محله سانتاپدرو بارسلونا در ایالت کاتالونیا به دنیا آمد. در 13 سالگی به لاماسیا، مدرسه فوتبال بارسلونا پیوست و در سال 1990 اولین بازی خود برای تیم اصلی این باشگاه را انجام داد.

او که با شاگردی در مکتب یوهان کرویف، اسطوره فوتبال هلند و باشگاه‌های آژاکس و بارسلونا، به تدریج جایگاه محکم خود را در ترکیب اصلی یافت، در 12 سال حضور در بارسلونا، 16 عنوان قهرمانی را به دست آورد.

پپ هافبکی تکنیکی و خلاق بود و به جای گلزنی بیشتر به عنوان سازنده ظاهر می‌شد.

او تا سی سالگی‌ در بارسلونا بازی کرد و در حالی که باشگاه‌های متعددی نظیر منچستریونایتد، لیورپول، تاتنهام، اینتر و آث میلان خواستار به خدمت گرفتن او بودند به ایتالیا رفت و در برشیا و سپس رم بازی کرد.

وی پس از حضور در کالچو راهی الاهلی قطر شد و آخرین سال بازیگری خود را در سال 2006 در باشگاه دورادوس مکزیک سپری کرد.

گواردیولا در مدت 9 سال حضور در میان ماتادورها، 47 بازی برای تیم ملی اسپانیا انجام داد و 5 گل به ثمر رساند.

گواردیولا در المپیک 1992 بارسلون نیز کاپیتان تیم المپیک اسپانیا بود وتوانست عنوان قهرمانی را بدست آورد.

* تاثیر گواردیولا بر تیم ملی فوتبال اسپانیا

نادیده‌گرفتن نقش پپ در تیم‌ملی فوتبال اسپانیا بزرگترین خیانتی است که هواداران فوتبال می‌توانند درباره این مربی داشته باشند.

شاکله اصلی بارسا و بازیکنانی که ستون فقرات ماتادورها را تشیکل می‌دهند بیش از پیش نقش پررنگ پپ را نمایان می‌کند.

قهرمانی اسپانیا در یورو 2008 همراه با اوج‌گیری بارسا بود و قهرمانی این تیم در جام‌جهانی 2010 همزمان با دوران شکوفایی کاتالان‌ها بود.

اگرچه نباید از نقش بازیکنان ملی‌پوش غیربارسایی فوتبال اسپانیا چشم‌پوشی کرد؛ اما کمتر هوادار با انصافی در فوتبال جهان وجود دارد که نقش پررنگ بازیکنانی مانند پویول، پیکه، اینیستا، ژاوی، بوسکتس که ستون فقرات اصلی ماتادورها را تشکیل می‌دهند نادیده بگیرد.

*نقش سمبل کاتالان در احیای بازیکنان بارسا

بدون شک نقش پررنگ پپ در بارسا نه ‌تنها در اذهان باقی خواهد ماند، بلکه این مربی جوان که هوادارانش او را سمبل کاتالان می‌دانند در معرفی و احیای بازیکنان جوان بسیار پررنگ است.

حضور تقریبا همیشگی "مسی" در جمع فوتبالیست‌های مدعی کسب توپ طلا و دریافت متوالی و سه‌ساله این عنوان توسط این مهاجم آرژانتینی، ارتباط تنگاتنگی با حضور پپ دارد.

کدام فوتبالدوسیتی است که بازی‌های چشم‌نواز لیونل بارسا را نپسندد و او را دوست نداشته باشد، اما در مقابل مسی آرژانتین، آیا محبوبیت مسی بارسا را داشت؟

احیای بازیکنانی نظیر ژاوی و اینیستا که هرکدام کاندیدای دریافت توپ طلا بودند، تفاوت طعنه‌آمیز پپ با سایر مربیان جهان رانشان می‌دهد.

آن جا که ژاوی بهترین بازی‌ساز فوتبال جهان اعتراف می‌کند تاکتیک‌های مربیان سابق بارسا او را به بازیکنی بی‌مصرف مبدل کرده بود (سرطان بارسا) و نمی‌توانسته کیفیت بالای خود را نشان دهد به طور مستقیم نقش پر رنگ "پپ بزرگ " نمایان می‌شود.

 

*مربی که پیروزی به هر قیمتی را دوست ندارد

برای گواردیولا زدن گل مهم‌تر از گل خوردن است. او از آن دست مربیانی است که ترکیب تیمش را از حمله به دفاع می‌چیند. او بارها در مصاحبه‌اش عنوان کرده که پیروزی به هر قیمتی را دوست ندارد و فقط در شرایطی از برد تیمش لذت می‌برد که این اتفاق با یک بازی زیبا و هجومی رخ داده باشد.

پپ‌ معتقد است که بهترین مربی دنیا نیست و این شاید یکی از تفاوت‌های عمده وی با سایر مربیان مطرح جهان باشد.

 

او چه پس از شکست و چه پس از پیروزی به تیم حریف احترام می‌گذارد، برد را به بازیکنانش نسبت می‌دهد و مسئولیت تمام شکست‌ها را می‌پذیرد و هیچ وقت چاشنی شانس و بداقبالی را باعث مغلوب شدن تیمش ندانست و کمتر موضع تاثیرگذاری داوری را در بازی‌های تیمش به رخ حریفان کشید.

 

* 3 گانه‌ای دردناک که نیوکمپ را غرق در سکوت کرد

حالا کاتالان‌ها در فاصله تنها یک هفته همه چیز خود را از دست رفته می‌بینند.

آن‌ها آخرین ال‌کلاسیکوی فصل را مقابل مادرید واگذار کردند، در مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا از رسیدن به فینال بازماندند و حالا سرمربی شیک‌پوش و متشخص خود را از دست داده‌اند.
 

قطعاً خداحافظی "پپ بزرگ" با نیوکمپ سخت‌تر از تمامی شکست‌های این تیم خواهد بود و حالا کاتالان باید با سمبل خود شاید در جشن قهرمانی کوپا دل‌ری خداحافظی کند.

گواردیولا در 2 مسابقه اخیر برابر رئال مادرید و چلسی در نیوکمپ دقایق تلخی را تجربه کرد.شکست در ال‌کلاسیکو و ناکام شدن برابر چلسی، کاری کرد که چهره محبوب مردان کاتالان بار سفر را بسته و از بارسلونا خداحافظی کند، اما در همین هوای ابری، کارنامه گواردیولا بیانگر همه چیز است و بعدها تاریخ راحت‌تر می تواند در مورد این مربی قضاوت کند.

خداحافظ سمبل کاتالان

   + احد عباسی اسفنجانی ; ۸:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٢/۱٤
comment نظرات ()

درس‌های گواردیولا برای مربیان ایرانی


سرمربی تیم فوتبال بارسلونا در حالی به حضور چهار ساله خود در این تیم پایان می‌دهد که طی این مدت 13 جام کسب کرد و آبی و اناری‌پوشان با هدایت این مربی به عنوان بهترین تیم جهان لقب گرفتند.


 

 "جوزپ گواردیولا" بی تردید به تیمی فراخوانده شد که پتانسیل بهترین شدن در جهان را داشت و چه بسا اگر این تیم در اختیار "سرآلکس فرگوسن" قرار می گرفت هم همین موفقیت ها را کسب می کرد. در اینکه گواردیولا مربی خوش اقبالی است تردیدی نیست اما به قول "اُرد" بزرگ "همای بخت بر شانه ات نخواهد نشست مگر آنکه شانه ای به گستره و پهنای کوهستان داشته باشی."



طرفدار گواردیولا باشید و یا نه، بارسلونا را دوست داشته باشید یا خیر، و اصولا فوتبالی باشید یا نباشید، نمی توانید از بزرگ‌منشی این مربی جوان و جنتلمن‌مآب بودنش بسادگی بگذرید. گواردیولا در روزی که به قول طرفداران بارسلونا مقابل اتوبوس پارک شده چلسی در هجده قدم شکست خورد، قبل از هر چیز به حریف خود به خاطر صعود به فینال تبریک گفت. بارسلونا در آن بازی می‌توانست با پنالتی مسی به فینال راه پیدا کند اما این بازیکن آرژانتینی توپ را به تیر دروازه کوبید. پپ بشدت از مسی و هم تیمی هایش دفاع کرد و به نوعی باخت را به گردن گرفت.



آنچه در این بین خیلی جالب است اینکه گواردیولا بخت و اقبال را پیش نمی کشد و از خود مایه می گذارد آنجا که می گوید:"ما همه راه ها را امتحان کردیم اما راه بسته بود."

علاقمندان فوتبال در ایران همواره ادبیاتی متفاوت را از مربیان هموطن خود شاهد بوده اند. علی دایی، پرویز مظلومی و امیر قلعه‌نویی نمونه هایی از مربیان ایرانی هستند که همواره پس از باخت به انحاء مختلف از زیر بار شکست تیم خود شانه خالی می کنند. البته شاید بتوان این موضوع را به نوعی هوشمندی این مربیان دانست که با بازی با لغات، توجه طرفدار فوتبال را از اصل موضوع منحرف می کنند. اما اگر برای تماشاگر فوتبال شعوری قائل می بودند چه بسا هرگز این حرف ها را بر زبان نمی راندند.


روز پنج شنبه پرسپولیس شکست سنگینی را مقابل تراکتورسازی متحمل شد و میثاق معمارزاده، مقصر شماره یک این تیم، عنوان کرده حرف های زیادی برای گفتن دارد که بعدا خواهد گفت. پرویز مظلومی هم پس از تساوی ناامیدکننده مقابل شهرداری گفت که حرف های بسیاری برای گفتن دارد. اما معلوم نیست مربی و بازیکن ایرانی چرا حرف هایش را در زمین نمی زند.


گواردیولا پس از اینکه از سمت خود برکنار شد بشدت از "تیتو ویلانووا" دفاع کرد و گفت بهترین گزینه برای جانشینی وی بوده است. گواردیولا دلیل جدایی از بارسلونا را اینگونه برمی شمارد: "می دانم بهترین نیمکت مربیگری دنیا را ترک می کنم. از دستاوردهایی که در این مدت کسب کردیم کاملا راضی هستم. امتیاز بزرگ من این بود که مربی تیمی بودم که بازیکنان فوق‌العاده ای داشت، می خواهم از همه آنها تشکر کنم."



آیا چنین اظهارنظرهایی را از یک مربی ایرانی سراغ دارید؟ آیا مربی ایرانی، موفقیت و صلاح مربی بعد از خود را می‌خواهد؟ در این راه نمی توان همه را به یک چوب راند و بعضا مربیانی هم بوده اند که بدخواه مربی جانشین خود نبوده اند اما غالبا چنین نبوده است.



براستی چنین حرفه ای گری و بینشی نباید گواردیولا را به کسب چنین موفقیت هایی نائل گرداند؟ در فوتبال ما مربی و بازیکن فقط فرافکنی کرده و به شعور تماشاگر توهین می کند. ای کاش الگوهای جماعت فوتبالی ایران، شخصی چون پپ گواردیولا بود!

 

   + احد عباسی اسفنجانی ; ٩:٤٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٢/٩
comment نظرات ()